Ανοιξε πόρτα της ξαθθής …

Posted by on Jul 31, 2018 in Ποίηση | No Comments

– Ανοιξε πόρτα της ξαθθής, πόρτα της μαυρομάτας,
πόρτα της γατανόφρουης και της παιγνιομάτας


– Ποιός είσ’ εσού και πώς σε λέ, ν’ ανοίξω να ‘μπεις μέσα;

– Εγώ ‘μαι που σου τα ‘στελλα τα μήλα στο μαντήλι,
τα ρόδα τα τριαντάφυλλα και το φιλί στα χείλη.

– Κι αυτό ξένο μου, ξέρεις το, ή η γειτονιά σου τόπε;
πές μου σημάδια της αυλής, ν’ ανοίξω νά ‘μπεις μέσα.

– Εχεις μηλιά στη πόρτα σου και κλήμα στην αυλή σου,
κάμνει σταφύλι ροζακί κάμνει κρασί μοσχάτο,
κι από το πιεί μαραίνεται και πάλ’ ανεζητά το.

– Κι αυτό ξένο μου, ξέρεις το ή η γειτονιά σου τόπε;
με μου σημάδια του σπιδιού ν’ ανοίξω νά ‘μπεις μέσα.

– Χρυσό καντήλι κρέμεται στη μέση του σπιδιού σου,
χωρίς σιντζίμι κρέμεται, χωρίς ελάειν άφτει,
φέγγει σου και ‘υμνώνεσαι και στρώνεις και κοιμάσαι.

– Κι αυτό ξένο μου, ξέρεις το ή η γειτονιά σου τόπε;
με μου σημάδια του κορμιού ν’ ανοίξω νά ‘μπεις μέσα.

– Εχεις ελιά στο μάγουλο κ’ ελιά στην αμασχάλη,
κι ανάμεσα στα στήθη σου τ’ άστρο και το φεγγάρι.

– Ξένο μ’ εσ’ είσ’ ο άντρας μου εσύ ‘σαι ο καλός μου,
εσύ ‘σαι και το κόνισμα που κάμνω το σταυρό μου!

Τραγούδι από τη μουσική παράδοση της Ολύμπου – Καρπάθου
Επιμέλεια Γιώργου Αναστασιάδη.