Η Βαγγελίστρα Της Καρπάθου – Vangelistra

Hits: 257

Vangelistra book

Η παρούσα έκδοση είναι ο ώριµος καρπός της µακρόχρονης έρευνας του συγγραφέα για τη Βαγγελίστρα και τα µοναστήρια της περιοχής. Όπως λέει ο ίδιος, συναισθηµατικοί δεσµοί µε τη Βαγγελίστρα και τα εξωκλήσια υπήρξαν η αφετηρία που τον ώθησαν στη συγγραφή του παρόντος βιβλίου. Με υποµονή και µεθοδικότητα αναζήτησε και ερεύνησε κάθε γραφτή και προφορική µαρτυρία. Με την πέννα του συνέθεσε και παρουσιάζει το πλούσιο και άκρως ενδιαφέρον ιστορικό των εκκλησιών. Παράλληλα όµως σκιαγραφεί µε έντονες εικόνες πολιτισµικές και κοινωνικές πτυχές της ζωής του νησιού που περίτεχνα τις συσχετίζει µε τη θρησκευτική συνείδηση του Καρπάθιου. Την έκδοση συµπληρώνει και εµπλουτίζει µε ένα συναρπαστικό ιστορικό και καλλιτεχνικό φωτογραφικό υλικό. [English summary listed below]

Τίτλος: Η Βαγγελίστρα Της Καρπάθου Και Εξωκλήσια Της Περιοχής
Συγγραφέας: Μανώλης Γ. Κασσώτης
 146 Beverly Avenue, Floral Park, NY 11001, U.S.A.
 e-mail: cassotis at optonline.com
Επιµέλεια: Άπελλα Νότα
Εκδότης: Άπελλα Νότα
 Ζαΐµη 105, Πειραιάς, 18539
Έτος Έκδοσης: 2008

Title: Vangelistra & Other Churches of Karpathos
Author: Emanuel G. Cassotis
 146 Beverly Avenue, Floral Park, NY 11001, U.S.A.
 e-mail: cassotis at optonline.com
Design: Apella Nota
Publisher: Apella Nota
 105 Zaimi Street, Piraeus, 18539, Greece
Published: 2008

Copyright: Emanuel G. Cassotis © 2008. All rights reserved. 
 No part of this book may be printed or otherwise 
 reproduced without written permission by the author, 
 except in the case of brief quotations.

ISBN: 978-960-87027-2-1

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Με ιδιαίτερη χαρά προσφέρει η «Άπελλα Νότα» στο αναγνωστικό κοινό το όγδοο βιβλίο του Μανώλη Κασσώτη «Η Βαγγελίστρα της Καρπάθου και Εξωκλήσια της Περιοχής».

Από τις πλέον διακεκριµένες µορφές της παροικίας µας, ο Μανώλης Κασσώτης είναι πλατιά γνωστός και χαίρει µεγάλου σεβασµού για το µακροχρόνιο εθνικό, πολιτιστικό και κοινωνικό του έργο στις επάλξεις πολλών Καρπαθιακών και ∆ωδεκανησιακών συλλογικών φορέων. Ταυτόχρονα αναγνωρίζεται ως ένας από τους πιο άξιους και ενεργητικούς εκπροσώπους των αποδήµων ∆ωδεκανησίων σε πολιτιστικά και ιστορικο-φιλολογικά θέµατα.

Αν και σπούδασε µαθηµατικά και στην επαγγελµατική του σταδιοδροµία ασχολήθηκε µε τεχνικά θέµατα, ο Μανώλης Κασσώτης ασχολήθηκε ερασιτεχνικά µε τις τέχνες και τα γράµµατα. Έγραψε και παρουσίασε περισσότερα από 1.500 άρθρα και µελέτες σχετικές µε την ιστορία και τη δράση των ∆ωδεκανησίων και ιδιαίτερα των Καρπαθίων της Αµερικής και µε την ιστορία και λαογραφία της ∆ωδεκανήσου. Πολλά από τα άρθρα του δηµοσιεύθηκαν στον «Εθνικό Κήρυκα της Νέας Υόρκης», στις Ροδιακές εφηµερίδες «Ροδιακή» και «Πρόοδος», στις Καρπαθιακές εφηµερίδες «Καρπαθιακή» και «Καρπαθιακή Ηχώ» και στο περιοδικό «Αιγαιοπελαγίτικα».

Υπήρξε ο συντάκτης του λευκώµατος του Συλλόγου Πηγαδιωτών Αµε-ρικής ο Ποσειδών «Potidaion Heritage» και – µαζί µε τον αείµνηστο ιατρό Ηλία Χωρατατζή – συντάκτης του λευκώµατος της Καρπαθιακής Οµοσπονδίας «Karpathian Heritage». Για 15 χρόνια, µαζί µε άλλους συνεργάτες, ήταν συντάκτης του περιοδικού «Karpathos». Είναι µέλος της «Στέγης Γραµµάτων και Τεχνών ∆ωδεκανήσου», της «Εταιρείας Καρπαθιακών Μελετών», του «Καρπαθιακού Κέντρου Έρευνας και Πολιτισµού», του «Κέντρου Καρπαθιακών Ερευνών» και της «Άπελλα Νότα».

Ο Μανώλης Κασσώτης έχει επιδοθεί τα τελευταία χρόνια στη συγγραφή και έκδοση αρκετών, ιστορικού κυρίως περιεχοµένου, βιβλίων σχετικά µε τα ∆ωδεκάνησα και την Οµογένεια της Αµερικής. Εκτός από την «Άπελλα Νότα», ο Μανώλης Κασσώτης έχει συµβάλλει σηµαντικά στις δραστηριότητες και το εκδοτικό έργο της «Στέγης Γραµµάτων και Τεχνών ∆ωδεκανήσου» και του «Κέντρου Καρπαθιακών Ερευνών».

Εντυπωσιακό είναι το αµέριστο ενδιαφέρον του Μανώλη Κασσώτη για την απανταχού παροικία µας, η αφοσίωση του στα κοινά της, η απεριόριστη εργατικότητα και η απερίγραπτη αποδοτικότητα του. Ο Μανώλης είναι πενιχρός στα λόγια, το έργο του όµως πλούσιο και σοβαρό. Σε όλες τις συνδιαλλαγές του εντυπωσιάζει η ταπεινότητα, η εγκαρδιότητα, η απλότητα του χαρακτήρα και το ήπιο ύφος του. Πέρα από το έργο του, πέρα από τη δηµιουργικότητα του πνεύµατος του, πέρα από την ευρεία καλλιέργειά του, ξεχωρίζουν η ακεραιότητα του χαρακτήρα του και ο ανθρωπισµός του.

Το ίδια χαρακτηριστικά διαφαίνονται και µέσα από το συγγραφικό του έργο. Ο Μανώλης εργάζεται µε υποδειγµατική µεθοδικότητα και ευσυνειδησία, αδιάκοπα και ακούραστα, χωρίς οικονοµικό όφελος και µε συνεχή οικονοµική επιβάρυνση, για να ερευνήσει, να αναλύσει και να µεταφέρει σ’ εµάς ιστορικά και λαογραφικά θέµατα συνυφασµένα µε την Κάρπαθο και τα ∆ωδεκάνησα.

Η παρούσα έκδοση είναι ο ώριµος καρπός της µακρόχρονης έρευνας του συγγραφέα για τη Βαγγελίστρα και τα µοναστήρια της περιοχής. Όπως λέει ο ίδιος, συναισθηµατικοί δεσµοί µε τη Βαγγελίστρα και τα εξωκλήσια υπήρξαν η αφετηρία που τον ώθησαν στη συγγραφή του παρόντος βιβλίου. Με υποµονή και µεθοδικότητα αναζήτησε και ερεύνησε κάθε γραφτή και προφορική µαρτυρία. Με την πέννα του συνέθεσε και παρουσιάζει το πλούσιο και άκρως ενδιαφέρον ιστορικό των εκκλησιών. Παράλληλα όµως σκιαγραφεί µε έντονες εικόνες πολιτισµικές και κοινωνικές πτυχές της ζωής του νησιού που περίτεχνα τις συσχετίζει µε τη θρησκευτική συνείδηση του Καρπάθιου. Την έκδοση συµπληρώνει και εµπλουτίζει µε ένα συναρπαστικό ιστορικό και καλλιτεχνικό φωτογραφικό υλικό.

∆ιάχυτη είναι η νοσταλγία των παιδικών αναµνήσεων του συγγραφέα που ζωντανεύουν παλιότερες εποχές µε πλήθος από πληροφορίες. Εκτενής η περιγραφή σύγχρονων καταστάσεων και ενδιαφέρουσα η αντιπαράθεσή τους µε τις ανάλογες των παιδικών του χρόνων. Όλες αυτές οι πληροφορίες και η άµεµπτη παρουσίαση τους κάνουν τον ιστορικό χώρο οικείο και πιο βατό για τον αναγνώστη, διατηρούν το ενδιαφέρον του και τον δένουν συναισθηµατικά µε το θέµα. Καλή ανάγνωση.

Περικλής Λαγωνικός

SUMMARY
Like any Greek village in Karpathos, the central church is a common reference point for its inhabitants. In the same church they are baptized, get married and, when the time comes to depart, get the final blessing. In the same church they attend mass on Sundays, Christmas, Easter and all the major holidays. In the same place they celebrate the church’s annual feast and every national holiday. A Greek village could not exist without its central church, the same way a beehive could not exist without its queen.

As soon as Pigadia was established as a village and sustained permanent residents, the need for a church became obvious. In 1873, rich and poor pulled their resources together and built “Vangelistra,” dedicated to the Holy Mother and celebrated on March 25th, the day of the Annunciation. It was a small Byzantine style church; it could barely hold all the inhabitants, about one hundred at the time. Adjacent to the church the locals built one extra room to house the school. Later in 1926, the school was demolished, and the church was expanded to accommodate an increasing population. In 1986, the church was flattened and a larger one was built in its place. The church’s icon, the Annunciation of the Holy Mother, came from Russia as a gift from a local seaman; he also named his firstborn daughter after the Holy Mother, a custom that was soon followed by others and continues to this day.

Soon after the church was built, the inhabitants started celebrating its name day and people came down from the other villages of Karpathos. Since March 25th falls within the Orthodox Easter Lent, when meat is not consumed, they instead decided to eat fish, which is plentiful at this time of the year. The preparation for the feast, including cleaning the church and preparing the food, took a week and every man, woman and child participated. The liturgy was followed by a common meal, during which the people from the other villages were served first, before the local people. The feast continued at night with traditional music and dance.

Epiphany, the blessing of the water, and Good Friday are two feasts associated with Vangelistra. During the Epiphany celebration, the bishop tosses a cross into the sea and several young men dive for it. The man who surfaces first with the cross receives the bishop’s blessing and is considered blessed for the whole year. In the old times, the sail boats stayed in port for the winter, waiting for the water to be blessed before resuming their voyages.

Good Friday, one of the holiest days in the Orthodox Christian faith, is celebrated here, as in every other Greek church, with extreme solemnity. In the morning, several women and girls bring flowers and decorate the “Epitaph.” In it, the priest places the body of Jesus, during the “Apokathilosis” mass. The Epitaph’s procession starts after the evening mass. The bishop, priests and chanters followed by the congregation pass through the town praying and singing. At 
every crossing they stop and offer prayers, making their last stop at the cemetery before returning to the church.

Around the village of Pigadia and associated with Vangelistra are a dozen small churches or monasteries, as they are called. Zoodohos Pigi (the Life Giving Spring) is located nearby in a place called Damatria, dedicated to the Holy Mother. As the location’s name suggests, an ancient temple existed dedicated to Demeter, the goddess of earth. It was associated with the return of Persephone, Demeter’s daughter, from Hades (Hell) to earth and the arrival of spring. After Christianity prevailed, the Greeks accommodated and adopted the pageant feast into their new religion. Zoodohos Pigi was rebuilt several times, the latest in 1873 and 1950.

Located on a large rock on the top of Patella hill is a small white monastery, dedicated to Agia Kyriaki (Holy Sunday). The rock resembles a giant Manhir pointing to the sky, suggesting that in ancient times it had religious significance. Until 1946, when a stone staircase was built, the worshipers had to climb the rock with difficulty to get to the monastery. The chapel celebrates its feast on July 7th. Thousands of worshipers from the surrounding villages participate, because many miracles are attributed to its Saint. Sixty years ago mules and other animals were used to get to the monastery, but today one need only travel by car.

Two kilometers from Pigadia, in a pine forest that starts from the blue sea and continues to the top of a hill, is located the picturesque monastery of Larniotissa. It is dedicated to the Holy Mother and is celebrated on September 8th. Its history goes back centuries when Karpathos suffered from piracy. Three or four centuries ago, in a raid, pirates took a seven year old boy and sold him in the slave markets of the Middle East. The suffering mother put all her hopes in the Holy Mother. Thirty years later, She performed a miracle, allowing the woman to embrace her lost son again.

Around the year 1600, on the spot where the miracle was performed, a small chapel was built and rebuilt 300 years later, to honor the Holy Mother. Since then, many improvements and expansions were made. Across from the monastery, a 121-step stone trail leads to the top of the hill, where a large steel cross was placed. In the daytime and at night, when the cross is illuminated, it can be seen from the passing ships. The local fishermen use it as a reference point. Today, more than 3,000 worshippers attend the yearly feast to honor the Holy Mother. Many Karpathians come from America and other countries to have a traditional marriage and baptize their children in Larniotissa’s idyllic environment.

Located on the top of an imposing promontory are the cemetery and the monastery of Saint Nicholas, the protector of the seamen. Like other Greek islands, the Karpathian sailboats traveled the Aegean, Eastern Mediterranean and Black Sea and needed the protection of Saint Nicholas from the elements. On the same spot existed the ruins of an old monastery dedicated to the Metamorphosis of Jesus. When it was rebuilt, the name was changed to Saint Nicholas. The monastery celebrates on December 6th and on the first Tuesday after Easter. Following the morning mass, the priest visits every grave to bring a message to the dead: “Jesus Christ has risen.”

The following are the other monasteries in the area: Agios Petros (Saint Peter), Kyra Panagia, Faneromeni, Panormitis (Archangel Michael), Agios Fanouris, Saint Nicholas by the Vronti bay, Saint John the Theologian and the ruins of Saint Barbara. In addition, a second church dedicated to the twelve Apostles, was built in the village in 1965.

Emanuel Cassotis