Στην απόφαση αντέδρασε το Δ.Σ. του Συλλόγου των Απανταχού Μενετιατών, που με επιστολές στη διοίκηση της Πολιτικής Αεροπορίας και σε εφημερίδα της Ρόδου, έδωσε την εντύπωση μιας τοπικής αντιπαράθεσης χωριών και συλλόγων, που ούτε υπήρξε, ούτε θα μπορούσε να υπάρξει. Διατηρούμε φιλικότατες σχέσεις με τον πρόεδρο και άλλα μέλη του Δ.Σ. του Σ.Α.Μενετιατών και παραβρεθήκαμε και χαιρετήσαμε τις εορταστικές εκδηλώσεις για την Επανάσταση της Καρπάθου στις 17/10/2004 στον Πειραιά. Έχουμε επίσης διακηρύξει σε όλους τους τόνους τον πρωταγωνιστικό ρόλο των Μενετών στο Επαναστατικό Κίνημα του Οκτώβρη 1944 και δώσαμε πολλά συγχαρητήρια για τη λαμπρή τελετή των 60 χρόνων των Ελευθερίων της Καρπάθου, με την υψηλή παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας στον ιερό βράχο των Μενετών.
Δεν διαθέτουμε πανεπιστημιακούς τίτλους, πολιτικά ή άλλα αξιώματα, που θα έδιναν ίσως στην πρότασή μας μεγαλύτερο ειδικό βάρος, αλλά ενεργήσαμε με νηφαλιότητα, αυτογνωσία και ιστορική γνώση. Η ομόφωνη απόφαση του Επαρχείου μας δικαιώνει απόλυτα. Εμείς δεν είχαμε ποτέ κανένα δισταγμό να αναγνωρίσουμε τον σημαντικό ρόλο που έπαιξαν και άλλοι συμπατριώτες μας, άλλα χωριά στη μεγάλη υπόθεση της Ελευθερίας της πατρίδας μας. Ειδικά για τον Χριστόφορο Λυτό πρέπει να πούμε ότι το 1943-44 ήταν η μόνη ελεύθερη ψυχή στην Κάρπαθο, ο μοναδικός Καρπάθιος που δεν είχε συμβιβαστεί κάτω από τον ζυγό του κατακτητή. Μπορεί όλοι οι Καρπάθιοι τότε να έτρεφαν μίσος για τους δυνάστες τους και κάποιοι να δρούσαν συνομωτικά, όμως μόνον εκείνος βγήκε στο βουνό. Δεν ήταν ένας ανοικτός πόλεμος, μα ήξεραν οι Ιταλο- Γερμανοί πως κάποιος, κάπου εκεί έξω στα άγρια βουνά της Καρπάθου ήταν ελεύθερος και μετέδιδε πληροφορίες στους Συμμάχους. Ήταν ο ασύρματος του Λυτού και του Κρασόπουλου που επέφερε βαρύτατα πλήγματα στην κατοχική στρατιωτική δύναμη και έσωσε πολλούς Καρπάθιους από την μεταφορά τους στα κολαστήρια της Γερμανίας. Γι αυτό και μόνον, χωρίς να μπούμε σε άλλη αναφορά από την πολυτάραχη ζωή και τα κατορθώματά του, πιστεύουμε ότι είναι άξιος της υπέρτατης τιμής για την οποία τον προτείναμε.
Αναμφισβήτητα έχει κι άλλες προσωπικότητες η Κάρπαθος, πολλούς ήρωες, που έπεσαν στα πεδία των μαχών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και των αγώνων για την ανεξαρτησία της πατρίδας μας. Κανένας όμως ποτέ δεν πολέμησε πάνω στην Κάρπαθο τους κατακτητές με τόσο θάρρος και αυταπάρνηση όσο ο Χριστόφορος Λυτός.
Μας κατηγόρησαν ότι με την πρότασή μας διχάζουμε τον Καρπαθιακό λαό. Η όλη στάση μας όπως την περιγράψαμε πιο πάνω αποδεικνύει το αντίθετο. Η πρότασή μας κατατέθηκε δημόσια στο Επαρχείο και στο Δήμο Καρπάθου ένα μήνα πριν την σύγκλιση του Επαρχιακού Συμβουλίου, που κοινοποιήθηκε σε όλους τους οργανισμούς Ο.Τ.Α και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Διχαστικά κινούνται μάλλον εκείνοι που ενώ δεν έχουν προτάσεις, δραστηριοποιούνται στο παρασκήνιο, κραυγάζουν αντί να συζητούν και θεωρούν το αεροδρόμιο, όπως και την ιστορία μας ιδιοκτησία τους. Ακούσαμε επίσης ατυχώς από επίσημα χείλη, σε μια προφανή προσπάθεια υποβάθμισης της πρότασής μας, ότι αυτή προέρχεται από έναν μικρό, εξωραϊστικό σύλλογο της Αττικής. Η ΟΜΟΝΟΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ είναι το νεότερο μέλος της μεγάλης οικογένειας των Συλλόγων της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, που αριθμεί χιλιάδες μελών, έχει βραβευτεί από την Ακαδημία Αθηνών για την Εθνική και Κοινωφελή δράση της και είχε το θάρρος και την γενναιοδωρία μεσούσης της Ιταλικής κατοχής να ανεγείρει στην Κάρπαθο λαμπρά εκπαιδευτήρια, και να χρηματοδοτεί τη λειτουργία τους με το μόχθο των μελών της, για να αποκτήσουν εθνική παιδεία γενιές Καρπαθίων και προπολεμικά και μεταπολεμικά.
Για μας δεν έχει ιδιαίτερη σημασία ποιο όνομα από τις πολλές και σημαντικές προσωπικότητες του τόπου μας μπορεί να επιλεγεί τελικά, γιατί αυτό είναι ίσως το μικρότερο από τα προβλήματα της Καρπάθου. Ούτε είναι απαραίτητο, όπως η πολιτική των ισορροπιών προτείνει να του δώσουμε όνομα επετείου ή ανωνύμων αγωνιστών, σαν να επρόκειτο για κεντρική πλατεία του χωριού μας, ή ήσσονος σπουδαιότητας αρχαίων τοπωνυμίων και μυθολογικών ονομάτων, συγκρίνοντας τα μάλιστα με το διεθνές αεροδρόμιο Ρόδου Διαγόρας. Μεγαλύτερη σημασία έχει να μπορούμε να συζητάμε και να σεβόμαστε τη διαφορετική άποψη. Όσο για τον Χριστόφορο Λυτό, στη συνείδηση του λαού μας είναι ήδη ένας Θρύλος. Η Ιστορία, αδέκαστος κριτής όλων είναι βέβαιο ότι θα τον τοποθετήσει πολύ ψηλά, εκεί που δεν μπορούν να φτάσουν ούτε η μικρότητα ούτε η μικροψυχία.
Ο Πρόεδρος του Δ.Σ.
Μιχάλης Μικρός-Μικροπανδρεμένος